و اين شريف الدين بركه در زمان سلطنت پادشاه مرحوم سلطان حسين ميرزا در تاريخى كه آستانه كه به أمير المؤمنين علي عليه السّلام منسوب است مىكندند ظاهر شد ، كه از سبزوار به بلخ رفتند ، و پادشاه مرحوم سلطان حسين ميرزا نقيب النقبابى بلخ و توابع را به دو تفويض فرمودند ، و در اين أوقات به واسطه حوادث زمان از آنجا جلى شدند و حالا در كابل‌اند . و نسل جعفر الحجة بن عبيد اللّه الاعرج از دو پسرند : أبو محمد الحسن ، و أبو عبد اللّه الحسين . و نسل أبو عبد اللّه الحسين از پسرش حسن الامير ، و در زمان خلافت متوكل عباسى در شهور سنهء خمس و ثلاثين و مائتين به سمرقند رفت ، و در سنهء احدى و أربعين و مائتين به بلخ آمد ، به غايت عالى شأن بودند . و سادات عظام عالى مقدارتر شير از نسل اويند . و نسل أبو محمد حسن بن جعفر الحجه كه سادات مدينه مباركه از نسل اويند و عقب او از أبو الحسين يحيى النسابه ، و أول كسى كه در نسب آل أبو طالب تصنيف كرد او بود . و عقب يحيى از هفت پسرند : طاهر ، و علي ، و أبو العباس عبد اللّه ، و ابو اسحاق ابراهيم ، و أبو الحسن محمد الاكبر ، و أحمد الاعرج ، و أبو عبد اللّه جعفر . و نسل أبو عبد اللّه جعفر و أحمد الاعرج به غايت كم‌اند . و از نسل أبو الحسن محمد الاكبر أبو محمد حسن « 1 » و او را دندانى مىگفتند و نسابه بود ، و از جد خود يحيى النسابه روايت مىكرده ، و شيخ الشرف العبيدلى از او روايت مىكند ، و اين دندانى نسابه نسل ندارد . و نسل أبي اسحاق ابراهيم اندك است .

--> ( 1 ) در دو نسخه : محسن .